De puinhoop van onze plannen...Artikel in Trouw

Er staat een kleine amandelboom in onze tuin. Sinds februari zwollen zijn knoppen. We deden een wedstrijd wie eerder zou zijn: de bloesem of onze baby. Op 16 maart kwamen mijn vrouw en ik terug van de kraamafdeling van het ziekenhuis. Later die middag zou onze zoon Leen worden thuisgebracht door iemand van de uitvaartonderneming. Vanuit de woonkamer zagen we hoe de bloeiende amandel zich als trotse overwinnaar koesterde in de lentezon.

En wij, binnen, moesten onze blik omkeren: het geluk waarop we hadden voorgesorteerd bleek alweer voorbij. Wat valt er te maken van deze onbevattelijke gebeurtenis: de plotselinge dood van onze baby? Waar kunnen we nog zin aan ontlenen als de wereld zich zo grimmig toont? Misschien wil het lot ons wreed de les lezen over ons al te blijde verwachten. “Jullie dachten dat het leven zich liet plooien? Mooi niet, het gaat zijn eigen, ondoorgrondelijke gang.” Een tijdlang leken we greep te hebben op ons bestaan, maar toen onttrok het zich toch aan onze machteloze, al te menselijke wil.
Je was ons te snel af

Moest dit ons zo omstandig worden duidelijk gemaakt? Iets van die onbeheersbaarheid van het leven hadden we de voorafgaande maanden al ondervonden. Een half jaar geleden, nadat we de eerste echo hadden laten maken, schreef ik de volgende zinnen voor de vrucht die groeide in de buik van mijn vrouw:

Je bent een maand ouder dan we dachten. Vier weken is niets op een lang mensenleven. Maar voor twee aanstaande ouders, die voor een tienwekenecho kwamen, was het een schok om een veertien weken oud hummeltje te zien, daar op het scherm.

We keken zo je hoofdje in, naar twee perfecte hersenhelftjes die daar al klaarlagen. Je schedel werd gemeten: veertien weken en twee dagen, zei de echoscopiste. Je hartje klopte, je had je beentjes gekruist, draaide wat, bewoog je armpjes… Het leek erop dat je een jongetje zult zijn. En je was ons nu al te snel af.


Het hele artikel lees je hier
Artikel "De puinhoop van onze plannen" verschenen in Trouw op 17 april 2017.

Auteur: Wout van Tongeren (1982) is dramaturg en filosoof. Hij werkt bij muziektheaterhuis Silbersee.

Afbeelding: Vincent van Gogh

Deel dit artikel