Voor Annemijn

Vlinderkind
Je was nog te teer, nog niet in staat op eigen kracht te vliegen
Maar zo mooi en zo geliefd al op het moment
dat je schoonheid zich ontvouwd had.
Heel even mochten we je aanraken
en koesteren in het zonlicht
Heel even zagen we de grootsheid en
kwetsbaarheid van onze liefde in jou terug.
Met weemoed laten we je gaan,
een betere plaats is voor jou bestemd.
Later hoop ik je weer te zien op een andere plek,
in een andere tijd.
Vlinderkind, ik mis je nu al en elke dag van mijn leven.
Te mooi voor hier neem je afscheid
en leer je mij wat liefde is.
Nu en later.


 
Door: Inge Scheiberlich

Deel dit artikel